Odzysk ciepła ze ścieków bytowo-gospodarczych

W czasach intensywnego poszukiwania rozwiązań i technologii efektywnego wykorzystywania energii oraz poszukiwań jej odzysku należy przyjrzeć się medium jakim są ścieki bytowe. Szacunki wskazują, że około 50% energii wykorzystywanej do podgrzania wody użytkowej nie jest wykorzystywana i trafia do kanalizacji. Mowa tu o ściekach wypływających ze zmywarki, pralki, prysznica czy wanny. Ze ściekami wypływa około 4 kWh energii cieplnej na osobę na dobę. Przeliczając to na 4 osobowa rodzinę jest to ok. 5800 kWh czyli niemalże 2 tysiące złotych rocznie. Aby było możliwe odzyskanie ciepła należy przewidzieć dwie instalacje kanalizacji – oddzielnie ścieków bytowych ciepłych od fekalnych zimnych.

Jedną z metod odzysku energii jest wykorzystanie pompy ciepła z kolektorem źródła dolnego umieszczonym w zbiorniku ścieków bytowych (studnia lub szambo). Ścieki następnie są transportowane przelewowo do kanalizacji lub następnej komory szamba.

Inna metoda to instalacja na rurze spustowej ścieków urządzenia (kolektor / absorber), którego zadaniem jest odebranie ciepła ze ścieków i przekazanie go do wstępnego podgrzania wody użytkowej. Producent urządzenia Warmit – stosowanego do odzysku ciepła z wody prysznicowej) oświadcza, że przy użyciu urządzenia możliwe jest obniżenie kosztów wytworzenia CWU o minimum 50% dotychczasowych kosztów jej wytworzenia. W ten sposób możemy wyliczyć, że oszczędności w domu z 4 osobowa rodziną wynoszą ok. 1 tysiąc zł rocznie (przy podgrzewaniu elektrycznym).

Chociaż pomysł jest stary to na rynku nie znajdziemy wiele produktów tego typu, szczególnie do zastosowań domowych. Polscy konstruktorzy również zajęli się tym pomysłem np. Ściekowy Absorber Ciepła f-my Kramarz.

Rynek amerykański jest dużo bogatszy w tego typu urządzenia. Do zastosowań domowych stosuje się tzw. DWHRy ( ang. drain water heat recovery) jest to zazwyczaj miedziana rura kanalizacyjna okręcona szczelnie miedzianymi rurkami o przekroju kwadratowym.